Ne saklı kalır sayfada yazılar Ne de kalpler boş kalır dünya da Ama biri olsa bile Unutulmaz hiçbir zaman …İçerde bir yerlerde,İki dal arasına...
Zaten içindesindir zamanın ve kendinlesindir. Ömür boyunca zaman ayırdığın ruhun değil midir sanki...
Sen duygularında ne kadar koca bir dağ olsan da Haberi yoktur o masun güzelliği denizlerin Haberi olsa bile kesişmez yollar sen istemedikçe Çoban...
Kendine verilen zamanın bir yerinde olmak ve hiç sesini çıkamardan öylece kalmak… Orta da rüzgarına kapıldığım duygular içinde sana söylemek istediklerimi anlatıyorum aslında...
Sessiz çığlıklar içinde kalınca insan Çaresiz boyun eğmek zorunda karanlığa Saklı kalan rüyaları hatırlasa bile Gerçeğin yalan olmadığına aşina Kalkıp gitmek istese bile Bağlı...
Ölmek işte Belki resimler hep aynı kalıyor ama, Biz onları göremiyoruz Kendimiz Ve o olmayanlar … Hani dün gitmişti ya o Sanki şimdi kapıdan içeri geri...
Yağmurlu günlerde hep aklıma gelirdin sen; Yağmur yağarken ağladığın gelirdi gözlerimin önüne Son görüşümde o duvar kenarındaki konuşmalarımız ve Yağmurun sessizce fısıltısı hep kulaklarımdaydı… Artık bitmişti ve...
Saklı kalan sayfadaki hayatları yeniden çıkarmıştı ortaya “Unuttum” demişti güya … Ama ilk düşünün vazgeçilmeziydi o Yine eli telefona gitti Aklının duvarında kazılı olan numarayı...
Denizi gördüm daha maviliğini bilmeden Anladım rengin adı zaten bu… Kaybettim bütün eski anılarımı Yeniden başladım hayata Öldürdüm bütün acı verenleri Denize gömdüm ...
Ve ben öldüm işte zamanı geldi gitmenin Gitmenin fakat nedeni muamma Unuttum sanki yüzündeki cizgileri Ve giderken hatırlamaya çalıştığım halde… Bırak kapı açık kalmasın Geri gelirim sanıp da Ben...
Yardan da geçerim serden de Güya ikisinden biri bizde kalırdı. Ama öyle bir zaman gelir ki Ne yar ne ser Hepsi yalan hepsi boşuna….
Hayat işte bir yerde bir şeyler düşünülürken Diğer tarafta her şeyden habersiz yada uykuda bekli de … Neyse işte bu duygular içinde insan… Sanki ...
Nerde kalmıştık… neyin nasıl gerçekleşeceği tam belli olmadan konuşmak, sonrasını düşünmeden konuşmak; ezilmek ezilmek…. İşte ben böyle bir yerde buldum kendimi…..
Şarap kadehine düştüm çıkamıyorum Beni içip bitirmedin sana sövüyorum Evet kapandı perde ben gidiyorum Ama sen aklımdasın ben biliyorum Neden böyle çektin gittin Beni neden boşluğa ittin...
Sıkıntının adı yok derler Olur olmaz çıkar bir yerden Gelir en güzel tatta bile ekşilik verir Ekşilik verse yine iyi Acı katar ruhuma İşte sıkılan...